Tuesday, July 13, 2010

आभास

एक होता चिमना आणि एक होती चिमणी 
चिमना मोठा रुबाबदार आणि चिमणी अगदीच सुमार 
तरीही एकमेकांचे जिवलग यार.
 

वेळात वेळ काढून एकमेकांशी बोलायचे,
एकमेकांना चिडवायचे आणि खूप खूप हसायचे .
 

चिमणीच्या मनात एक खुलत होते गुपित
चिमण्या बद्दलचे प्रेम तिच्या मनाच्या कुपीत  
 

रोज रोज कारे देवाकडे प्रार्थना ,
त्याच्याही  मनात असू देत अशाच काहीशा भावना 
 

एक दिवस धीर करून तिने सगळे सांगितले
पण तिला त्याने अगदी सहज नाकारले 
  

त्याला म्हणे असे काहीच वाटत नव्हते,
त्याच्या डोळ्यात प्रेम आहे हे अगदी झूठ होते
  

कानाही”  ह्याची बरीच कारणे सांगितली 
पण चिमणीच्या मनाला ती अजिबात  नाही पटली
 

चिमणी तशीच घरी गेली, तिकडे जाऊन खूप रडली 
काय करावे कळेना,रडू तिच्याने आवरेना 
 

चिमणीला एक उपाय सुचला , तिने चीमन्याशी अबोला धरला 
चिमण्याला मात्र ह्याचा सुधा काहीच फरक नाही पडला
 

चिमना अगदीच खुशीत होता , नवीन स्वप्ने पाहत होता
कदाचित तो थोडा जास्तच प्रक्टीकॅल होता 
 

चिमणीने  सुद्धा  आता हसत जगायचे ठरवले 
पण एकांतातले अश्रू तिला कधीच नाही आवरले    
एकतर्फी असले तरी चिमणीचे चीमन्यावर अगदी खरे प्रेम होते
पण कदाचित खरे प्रेम चिमण्याच्या नशिबी नव्हते
सगळ्यांनी समजावलं तरी मानत नाही
कितीही वाटलं तरी करवत नाही
कुणी
काही सांगितल तर एकवत नाही
अश्रु कितीही गाळले तरी गळतच नाही
माझं
मन हे असं का ? कुणालाच कळत नाही .
चटके कितीही बसले तरी ओरडत नाही
आपल्यानीच
तोडल तरी दुरावायला तयार नाही
अपेक्षेप्रमाणे सगळ्यांना एकत्र आणता येत
नाही.
माझं मन हे असं का ? कुणालाच उमजत नाही .
निस्वार्थी कष्टाची
जाणीवही कुणा नाही
निखळ प्रेमाच्या भावनेचा आदरही कुणा नाही
कितिही
केलं तरी केलं कुणी म्हणतच नाही
वाटतं मी कुणाची कुणी राहिलेच नाही
कारण
कुणी मला प्रेमाने आपलं म्हणतच नाही
माझं मन हे असं का ? कुणालाच समजत
नाही.

Monday, July 12, 2010

माझी मैत्रीण!!!!!!!!!!!!!!!

माझी मैत्रीण!!!!!!!!!!!!!!! एक वेडी मैत्रीण,
आहे बर
का माझी,
नेहमीच करत बसते,
दुसर्यांचीच काळजी!

थोडीशी आहे
अल्लड,
थोडीशी नाजूक परी!
प्रेमळही आहे खूप,
जणू श्रावणातली सरी!


स्वतःच्याच धुंदीत रमणारी,
असते स्वतःच्याच स्वप्नात!
आवडत तिला
राहायला,
तिच्या गोड बालपणात!

पाणीपुरी खायला जाते,
अन येते शेवपुरी
खाऊन!
निघते घरातून क्लासला,
अन येते पिक्चर पाहून!

मनात तिच्या
नेहमी,
चालूच असत काही!
वरून वरून असली शांत,
तरी मनात खळबळ
राही!

देवा तिला नेहमी,
सुखातच ठेवशील ना!
जन्मोजन्मी तिला
माझीच,
मैत्रीण म्हणून पाठवशीलना

मन हे असं का ?

सगळ्यांनी समजावलं तरी मानत नाही
कितीही वाटलं तरी करवत नाही
कुणी
काही सांगितल तर एकवत नाही
अश्रु कितीही गाळले तरी गळतच नाही
माझं
मन हे असं का ? कुणालाच कळत नाही .
चटके कितीही बसले तरी ओरडत नाही
आपल्यानीच
तोडल तरी दुरावायला तयार नाही
अपेक्षेप्रमाणे सगळ्यांना एकत्र आणता येत
नाही.
माझं मन हे असं का ? कुणालाच उमजत नाही .
निस्वार्थी कष्टाची
जाणीवही कुणा नाही
निखळ प्रेमाच्या भावनेचा आदरही कुणा नाही
कितिही
केलं तरी केलं कुणी म्हणतच नाही
वाटतं मी कुणाची कुणी राहिलेच नाही
कारण
कुणी मला प्रेमाने आपलं म्हणतच नाही
माझं मन हे असं का ? कुणालाच समजत
नाही.

पाणी-पुरी..


पाणी-पुरी..






एक कटोरी हातात घेऊन.. 




त्यात एक गच्च भरलेली पाणी-पुरी




ती उचलून तोंडात भरायची




तिचं ते गटकन फुटुन तोंडभर पसरणं



मग सगळीकडुन येणारा पूर आणि धूर



कधी तोंडातून.. कधी नाकातून




कानशीलाजवलून वहाणारा ओघळ घामाचा 



लागलेला तो ठसका जीवघेणा..




आणि त्यानंतर रेंगाळलेली ती चव.. हवी हवीशी.!!


















आयुष्यही असच काहीसं.. 




रोज त्याला हातात घेऊन उभं रहायचं



नव्याने भरलेली पाणी-पुरी खायची.. 



उसळणा-या लाटात मग डुंबायचं की बुडायचं..


ते ज्याचं त्यानेच ठरवायचं




लागतो कधी जीवघेणा ठसकासुद्धा




आणि त्यानंतर जगावसं वाटणारा दिवस नवा नवासा..!!

.















पण .. फक्त.. 






"भय्या... ज़रा मिठा बनाना" असे इथेही सांगता आलं असतं तर.. !!!!!!

सौ. अनुराधा सचिन म्हापणकर

Saturday, July 10, 2010

प्रेम कधी मागून मिळत नाही

प्रेम कधी मागून मिळत नाही
ते आतून जाणवावं लागतं,
नजरेतून कळलं तरी
शब्दांतून सांगावं लागतं...

रोज तुझी आठवण येते आणि
रोज डोळ्यांत पाणी उभं राह्तं,
तू जवळ हवीस असं वाटताना
खूप दूर आहेस,हे सांगून जातं...

कित्येकदा तुला सांगावसं वाटतं
पण शब्द ओठातच गुदमरतात,
पापण्यांची अबोल किलबिल होते
आणि शब्द डोळ्यांतच उमटतात...

माझ्या नजरेचा अथॅ तुला समजावा
म्हणून मी शब्दांची वाट धरली,
ते शब्द वाचूनही तू अबोध राहिलीस
या वाटेवर येऊन मी चूक तर नाही केली?

का,कोणासाठी इतके वाटावे?
का,कोणासाठी इतके झुरावे?
अनोळखी,तरीही परिचित असावे,
यालाच का "प्रेम" म्हणावे?

असं नातं आहे आपल्यात
जे आपल्या दोघिनाही सांगता येत नाही,
मनात भावनांची गुंफण होऊनही
शब्द् माञ ओठांत येत नाहीत...

कोणी लढेल का हो माझ्यासाठी

मला दु:ख द्यायचे होते का ???

खरच तुला माझ्या जीवनातून जायच होत का?
प्रेमाच्या सुंदर जगात मला दुःख द्यायचे होते का?

पहिल्याच भेटीत माझे हृदय मी तुला दिले
हृदयातच नव्हे तर मनासुद्धा तुलाच बसविले
परंतू खरच प्रेमात मला फ़क्त फ़सविले
कधी न रडणार मी, पण मला तू रडविले
फ़ुलात मी खेळून होतो काट्यात मला टाकायचे होते का?
प्रेमाच्या या सुंदर जगात मला दु:ख द्यायचे होते का…

माझे तुझ्यावर प्रेम होते, आहे, आणि यापुढेही असणार
पण एक गोष्ट लक्षात ठेव, तुझ्याशिवाय ते कुणावरहि नसणार
माझी तर तू झाली नाहिस, पण आता मीही नाही कुणाचा होणार
आणि खरच प्रेम करण्याची शिक्षा मला नक्कीच मिळणार
फ़क्त एकच प्रश्न करतो,
खरच मला तुझ्यावर प्रेम करायला हवे होते का?
प्रेमाच्या या सुंदर जगात मला दु:ख द्यायचे होते का ???

हे गाणं मी तुझ्याकडुन शिकलो

हे गाणं मी तुझ्याकडुन शिकलो


आपलं जे असतं, ते आपलं असतं,
आपलं जे नसतं,ते आपलं नसतं !
हसतं डोळे पुसुन, आतुन फळासारखं पीकलो;
हे गाणं मी तुझ्याकडुन शिकलो !

आलेला मोहोर,कधी जळुन जातो,
फुलांचा बहर, कधी गळुन जातो !
पुन्हा प्रवास सुरु केला
जरी चालुन थकलो;
हे गाणं मी तुझ्याकडुन शिकलो !

कधी आपलं गावसुद्धा, आपलं नसतं,
कधी आपलं नावसुद्धा,आपलं नसतं !
अशा परक्या प्रदेशात
वाट नाही चुकलो;
हे गाणं मी तुझ्याकडुन शिकलो !

पिंज-यात कोंडुन, पाखरं आपली होत नाहीत,
हात बांधुन, हात गुंफले जात नाहीत
हे मला कळलं तेंव्हा
हरुन सुध्दा जींकलो;
हे गाणं मी तुझ्याकडुन शिकलो !

झाड मुकं दिसलं तरी, गात असतं,
न दिसणा-या पावसात,मन न्हात असतं !
काळोखावर चांदण्याची
वेल होऊन झुकलो;
 हे गाणं मी तुझ्याकडुन शिकलो ! 

Friday, July 9, 2010

प्रेमाचा अर्थ

प्रेमाचा अर्थ

ती म्हणाली होती प्रेम आहे माझे तुझ्यावर
नाही उमजला अर्थ तेव्हा तिच्या बोलण्याचा

माझ्याजवळं ती नाही, आता प्रत्येक आठवण सांधतो आहे
न कळलेल्या प्रेमाचा अर्थ बांधतो आहे

कदाचीत प्रेम म्हणजे आपुलकीच्या बोलांसाठी आतुर्लेले कान
पावसात शब्दांच्या चिंबं विसरतातं देह्भान

कदाचीत प्रेम म्हणजे भेटीच्या ओढीत झुरणारी ती
का फक्त एका कटाक्ष्यासाठी त्याने ओवळून टाकलेला जीव

कदाचीत प्रेम म्हणजे पाणीदार बोलके डोळे
शब्द नको तिला उसने, ती डोळ्यातूनच बोले

कदाचीत प्रेम म्हणजे प्रत्येक क्षणाला तीचा विचार पहिला
आजही त्याने अर्धा घास तिच्यासाठी ठेवला

कदाचीत प्रेम म्हणजे पापण्यांमधे जपलेला सागर
ठेचं लागतच त्याला, तीला फुटलेला अश्रुंचा पाझर

कदाचीत प्रेम म्हणजे आठवणींचे धूके दाटलेले
ती निघून गेल्यावर अश्रूंच्या दवबिंदूसंगे मला वेढ

आता मात्र शब्धही लागतात अपुरे पडू
भावनांची गर्दी कशी कागदावर उतरवू ?

पण आता कळतयं....

प्रेम म्हणजे दूसर्यासाठी जगणे
आपले विसरून दुसर्याच्या विश्वात रमंणे

प्रेम म्हणजे दूसर्यासाठी जगणे...

फक्त तुझ्याचसाठी ...

फक्त तुझ्याचसाठी ...
आयुष्यातले प्रत्येक क्षण
मोजत असता मला हळूच चाहूल लागून जाते
एक सावली पडून जाते
थंड वारा वाहवून जाते

तेव्हापासून सारखी मी वाट पाहतो
त्या सावलीची ती चाहूल
त्या थंड वाय्राच्या झोक्याची
नजरेसमोर येणाय्रा त्या व्यक्तिच्या प्रतिबिंबाची

तेव्हा पासून मन माझे
मला सांगत असते
वाट पाहायची तिच्यासाठी
वाट पाहयची त्या सावलीसाठी

कधीतरी ती व्यक्ति समोर येते
मनाला आनंदाचा अस्वाद देते
तिच्या फक्त गोड शब्दांमधून
अनेक गोडवे जाणवतात

तेव्हा माझे मन स्वत: ठरवते
सर्व काही मिळवीन फक्त तुझ्यासाठी
सर्वकाही सोसीन फक्त तुझ्यासाठी
आयुष्यातला प्रत्येक क्षण देईन फक्त तुझ्यासाठी

आयुष्यातील सर्व दु:ख
गोळीसारखी एकाच वेळी गिळून टाकीन
डोळ्यातले अश्रु न थांबल्यास तुझे चित्र पाहीन
अन ते डोळे मिटिन

मला असेच वाटते ....
आयुष्य जगावे हे तुझ्याच साठी
सर्व काही संपवावे फक्त तुझ्याच साठी
प्रत्येक क्षण सोनेरी बनवावा फक्त तुझ्याच साठी

हे ह्र्दय काढून द्यावे फक्त तुझ्याच साठी

तुझ्याच नावाचा जप करायचो,

तुझ्याच नावाचा जप करायचो,


 
तुझ्याच नावाचा जप करायचो,

तुझ्याच नावाचा जप करायचो,

तुला एकदा पाहण्यासाठी

पहाटेच बसस्टॉप ला येऊन बसायचो..!१!





पुस्तकात तुझ्याच नावाच्या

धडे अन कविता दिसायच्या..,

गृहपाठ करायला घेतला तर

वह्या तुझ्याच नावाने भरायच्या.!२!





तू पहिल्या बाकावर

मी शेवटच्या रांगेत बसायचो,

कुणाचे लक्ष नाही कळताच

नझर तुझ्याकडे वळवायचो !३!





तू जायची घरी चालत

मग मीही मागे-मागे यायचो,

कुणाला वाटू नये म्हणून

सायकल मुद्दामून पंक्चर करायचो!४!




दहावीची परीक्षा संपली

अन तू गावी गेलीस,

रिझल्ट घ्यायला देखील

नंतर परत नाही आलीस!५!





सगळ्या युक्त्या फोल ठरल्या

पण, तुझा मागमूस लागेना,

काय, कुठ, कस, शोधू..

विचार करायचं मन सोडेना!६!



आजही स्वप्नात तू

निळा फ्रॉक व वेणी घालून येतेस,

अन माझी वाट बघ...मी येईन..

अस म्हणून गायब होतेस...!७!

म्हणूनच का बर मी तुझ्यावर प्रेम करतो?



त्या प्रेमाची संवेदना जाणून घेणे मला पसंद नव्हत

पण आज मी त्या प्रेमाच्या प्रत्येक कश्यासाठी आतुरलेला असतो

म्हणूनच या प्रश्नाचे उत्तर शोधतो

की मी का बर तुझ्यावर एवढ प्रेम करतो?





त्या चंद्रावरही डाग आहेत हे मला कधी जाणवलच नव्हत

पण आता तो प्रत्येक डाग ही मला सुंदर भासतो

म्हणूनच का बर मी तुझ्यावर प्रेम करतो?



त्या सूर्याचे तेज मला कधीच उमगाल नव्हत

पण आता त्याच्या प्रत्येक किरणात मला तुझा सहवास भासतो

म्हणूनच का बर मी तुझ्यावर प्रेम करतो?



त्या फुलाच आणि भवरयाच नात खरच मला भावल नव्हत

पण आता त्या वेड्याला पाहून मी हसन देखील विसरून जातो

म्हणूनच का बर मी तुझ्यावर प्रेम करतो?



त्या कमळावरच्या पानावरचा थेंब पहाणे माझ्यासाठी नवल नव्हत

पण आता मात्रा त्या प्रत्येक थेंबात मे माझ अस्तित्व शोधत फिरतो

म्हणूनच का बर मी तुझ्यावर प्रेम करतो?



त्या गर्दीत चालताना चेहरे पाहाण कधीच गरजेच नव्हत

पण आता प्रत्येक चेहर्यात केवळ तुझाच चेहरा शोधत फिरतो

म्हणूनच का बर मी तुझ्यावर प्रेम करतो?





आरशात पाहाण मला कधीच सुखवत नव्हत

आता माझ्या प्रतिबिंबात ही मी केवळ तुझच रूप शोधतो

म्हणूनच का बर मी तुझ्यावर प्रेम करतो?



त्या वाऱ्याच्या स्पर्शने मला कधीच मोहक वाटल नव्हत

आता तोच गार वारा प्रत्येक क्षणी तुझ्या स्पर्शाची जाणीव करून देतो

म्हणूनच का बर मी तुझ्यावर प्रेम करतो?



त्या आकाशातला दूरचा तारा पाहाण मला कधीच पसंत नव्हत

आता त्या त्याशी देखील संवाद साधण्याचा मी करतो

म्हणूनच का बर मी तुझ्यावर प्रेम करतो?



ह्या हृदयाच स्पंदन मी कधी ऐकल नव्हत

पण आता त्या प्रत्येक स्पंदनातून तुझेच नाव ऐकतो

म्हणूनच का बर मी तुझ्यावर प्रेम करतो?

हे प्रेम आहे


तुम्ही तिच्यावर प्रेम करतात कारण तुम्हाला ती आवडते,
तर हे प्रेम नाही हा तर मोह…..!

तुम्ही तिच्यावर प्रेम करतात कारण तुम्ही तिच्या स्पर्शाशिवाय राहू शकत नाही,
तर हे प्रेम नाही ही तर वासना….!

तुम्ही तिच्यावर प्रेम करतात कारण तुम्ही तिला सोडू शकत नाही असा विचार करून की तिच्या भावना दुखावतिल,
तर हे प्रेम नाही ही तर तडजोड…!

तुम्ही तिच्यावर प्रेम करतात कारण तुम्ही तुम्ही तिच्यापासून काही लपवत नाही तिला सर्व काही सांगतात, तुमचे सर्व अनुभव वाटतात,
तर हे प्रेम नाही ही तर मैत्री…!

जर तुम्हाला तिच्या यातना कळतात, तिने न सांगत…आणि त्याचा त्रास तुम्हाला होतो…,
तर ते आहे प्रेम….!

जर तुमच्याकडे दुसरे आकर्षित होतात तरीही तुम्ही तिच्यासोबत राहता….,
तर ते आहे प्रेम….!

जरी तुम्हाला तिचा स्वभाव आवडत नाही आणि तुम्ही त्याला बदलण्याचा विचारही करत नाही, तिला जसेच्या तसे स्विकारता….,
तर ते आहे प्रेम….!

जर तुम्ही तुमच्या सर्व भावना तिला देता
पण तिच्याकडून त्याची अपेक्षा करत नाही
आणि वाट पहाता की ती कधी ना कधी तिच्या सर्व भावना स्वत:हून सांगेल….,
तर ते आहे प्रेम

कदाचित

सांग सख्ये कसं करू कौतुक तुझं.........

सांग सख्ये कसं करू कौतुक तुझं.........

सांग सख्ये कसं करू कौतुक तुझं, ही अशी कवीता असताना,
अशीच आहेस तू , तशीच आहेस तू , कसं लीहू समोर तू नसताना ....

आठवतो तेव्हा तुला.... रमणीय काव्य लीहीताना ,
पाहतो तेव्हा तुला....रीमजीम पाऊस झेलताना
मन माझं आतुर असतं वाट तुझी पाहताना ,
नेमकी तू येत नाहीस अशीच वेळ असताना ...
सांग सख्ये कसं करू कौतुक तुझं, ही अशी कवीता असताना......

सांगायचं आहे मला तृप्त तुझ्या या ओठांना ,
जाणायच आहे मला गुप्त तुझ्या या हृदयाला
फुगवलेल्या या गालांना गोड गुलाबी हसताना ,
पाहायचं आहे मला तू माझ्या सोबत असताना ....
सांग सख्ये कसं करू कौतुक तुझं, ही अशी कवीता असताना.......

जाणशील तूच एक दीवस... पाहशील सुद्धा तूच एक दीवस ....
प्रेमाची ही रीमजीम वर्षा एक अतुल-नीय कृत्य करताना.......आणी ,
सांग सख्ये कसं करू कौतुक तुझं, ही अशी कवीता असताना,
अशीच आहेस तू , तशीच आहेस तू , कसं लीहू समोर तू नसताना ....

मी तिला विचारलं, तिनं लाजून होय म्हटलं

मी तिला विचारलं,

तिनं लाजून होय म्हटलं ,

सोनेरी गिरक्या घेत, मनात गाणं नाचत सुटलं…

तुम्ही म्हणाल, यात विशेष काय घडलं ?

त्यालाच कळेल, ज्याचं असं मन जडलं…




तुमचं लग्न ठरवून झालं?

कोवळेपण हरवून झालं?

देणार काय? घेणार काय?

हुंडा किती, बिंडा किती?

याचा मान, त्याचा पान

सगळा मामला रोख होता,

व्यवहार भलताच चोख होता..

हे सगळं तुम्हाला सांगून तरी कळणार कसं

असलं गाणं तुमच्याकडं वळणार कसं…

ते सगळं जाऊ द्या, मला माझं गाणं गाऊ द्या..

मी तिला विचारलं,

तिनं लाजून होय म्हटलं,

सोनेरी गिरक्या घेत, मनात गाणं नाचत सुटलं…….



त्या धुंदीत, त्या नशेत, प्रत्येक क्षण जागवला,

इराण्याच्या हॉटेलात,

चहासोबत मस्कापाव मागवला,

तेवढीसुद्धा ऐपत नव्हती, असली चैन झेपत नव्हती,

देवच तेव्हा असे वाली, खिशातलं पाकीट खाली

त्या दिवशी रस्त्याने सिंहासारखा होतो हिंडत

पोलिससुद्धा माझ्याकडे आदराने होते बघत

जीव असा तरंगतो तेव्हा भय असणार कुठलं?



मी तिला विचारलं,

तिनं लाजून होय म्हटल,

सोनेरी गिरक्या घेत, मनात गाणं नाचत सुटलं…….



मग एक दिवस,

चंद्र, सूर्य, तारे, वारे,

सगळं मनात साठवलं,

आणि थरथरणार्‍या हातांनी ,

तिला प्रेमपत्रं पाठवलं

आधीच माझं अक्षर कापरं

त्या दिवशी अधिकचं कापलं

रक्ताचं तर सोडाच राव

हातामधलं पेनसुद्धा होतं तापलं

पत्र पोस्टात टाकलं आणि आठवलं,

पाकिटावर तिकिट नव्हतं लावलं

पत्रं तिला पोचलं तरीसुद्धा

तुम्हाला सांगतो,

पोष्टमन तो प्रेमात पडला असला पाहिजे,

माझ्यासारखाच त्याचासुद्धा कुठेतरी जीव जडला असला पाहिजे



मनाच्या फ़ांदीवर,

गुणी पाखरु येऊन बसलं

मी तिला विचारलं,

तिनं लाजून होय म्हटलं

सोनेरी गिरक्या घेत, मनात गाणं नाचत सुटलं……



पुढे मग तिच्याशीच लग्नं झालं,मुलं झाली,

संगोपन बिंगोपन करुन बिरुन शिकवली

मी तिच्या प्रेमाखातर नोकरीसुद्धा टिकवली…

तसा प्रत्येकजण नेक असतो,

फ़रक मात्र एक असतो

कोणता फ़रक?



मी तिला विचारलं,

तिनं लाजून होय म्हटल,

सोनेरी गिरक्या घेत, मनात गाणं नाचत सुटलं

कवी - मंगेश पाडगांवकर 

थोडासा थांब बघतर जरा

थोडासा थांब बघतर मागे वळून


 
कुठेपर्यंत आले आहे मी


 
तुझ्या सोबत तुझ्या नकळत


 
थोडासा थांब बघतर जरा


 
 




 
हे डोळे फक्त तुझीच वाट बघत आहे रात्रदिवस


 
थकलेत् रे ते



 
त्याना एकदा अलगद तुझ्या ओठानी पुसून तर जा जरा

 
थोडासा थांब बघतर जरा


 
 




 
तुझ्या नसन्याने तुझ्या असण्याचे महत्व कळला आहे मला

 
तुझ असण पुन्हा एकदा देऊन तर जा जरा


 
थोडासा थांब बघतर जरा


 
 




 
तुझ काम, तुझ घर, तुझे मित्र, तुझ विश्व


 
सगळ सगळ मान्य मला


 
पण इथे कुणीतरी तुझ्यासाठी एक जग उभ केलय


 
ते बघून तर जा जरा


 
थोडासा थांब बघतर जरा


 
 




 
हा चंद्र सुद्धा हसतो मला


 
म्हणतो, ज्याला तू आमच्यात शोधत असत्तेस रात्र रात्र

 
तोही तुझ्यासाठी झुरततोय का असाच


 
त्या चंद्राला उत्तर देऊन तर जा जरा


 
थोडासा थांब बघतर जरा


 
 




 
आठवण तुलाही येते माझी


 
पापणी तुझी ही ओलवते अश्रूनी


 
त्या अश्रूना माझ्या ओंज़ळीत देवून तर जा जरा


 
थोडासा थांब बघतर जरा


 
 




 
तुझ हसण तुझ बोलण


 
तुझा राग तुझ गप्प राहण


 
घेऊन गेलास तुझ्याबरोबर तू सर्व


 
ज़गण्यासाठी तेवढेच आहे रे माझ्याकडे


 
माझ जगण देऊन तर ज़ा जरा...


 
थोडासा थांब बघतर जरा


 
 




 
माझ्या ज़वळ थोडा बसतर जरा


 
माझा सहवास, माझा श्वास, माझी सोबत


 
अनुभव तर जरा



 
थोडासा थांब बघतर जरा


 
 




 
प्रेमात म्हणे न सांगता न बोलता


 
सर्व काही कळत



 
मग न सांगता न बोलता


 
मला समजून तर घे जरा


 
थोडासा थांब बघतर जरा


 
 




 
तुझ्यात स्वत:लाच हरवून


 
बसले मी कुठेतरी



 
जरा येऊन मला माझेपन


 
शोधून तर दे जरा



 
थोडासा थांब बघतर जरा


 
 




 
माझ्या दिवसात, माझ्या रात्रीत


 
माझ्या प्रत्येक क्षणात तू आहेस


 
व्यापून टाकल आहेस तू मला


 
माझा एक एक क्षण


 
मला परत देऊन तर जा जरा


 
थोडासा थांब बघतर जरा


 
 




 
एकदा, फक्त एकदाच माझ्या मनात डोकवून तर जा

 
स्वता:लाच बघितल्यावर कस वाटत


 
ते सांगून तर जा जरा...


 
थोडासा थांब बघतर जरा


 
 




 
अळुवा वरच्या थेंबासारखा आहे रे हे आयुष्य... क्षणभंगुर

 
कुणी ते पाण हलवण्या आधी आणि तो इवलसा थेंब कुठेतरी लुप्त होण्याआधी  
एकदा प्रेम करुन तर जा जरा...


 
थोडासा थांब बघतर जरा


 
शेवटचा थोडासा थांब


 
 




 
कसलीही अपेक्षा नाही... की कासलही बंध नकोत


 
प्रेम केल आहे तुझ्यावर... त्यात कसले व्यवहार नकोत

 
भावनाच फक्त कळतात रे मला


 
त्याचा पलिकडचे काहीही नको


 
एकदा त्या भावनाना स्पर्शून तर जा जरा


 
थोडासा थांब बघतर जरा


 
ह्या वेडीला थोडस शहाणपण शिकवून तर जा जरा.


 
थोडासा थांब बघतर जरा